ไม่อ้วน ไม่ผอม แต่ขอแบบเฟิร์ม ๆ

   ผมมักตกอยู่ฐานะศิลาณี แบบไม่ได้ตั้งตัวอยู่บ่อย ๆ หลายคนมาปรึกษาปัญหาความรัก บางคนเรื่องการเงิน(ทั้งที่ผมเองก็มีปัญหาเรื่องนี้) บางคนเรื่องสุขภาพ บางคนเรื่องลูก(ทั้งที่ผมยังไม่มีลูก) บางคนปรึกษาเรื่องเพศ(ทั้งที่ไม่ได้จบหมอห้องเครื่อง)  และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมต้องรับบทศิลาณี จากเพื่อนที่ไม่ได้เจอหน้ากันนานเกือบ 3 ปีถึง 2 คนในวันเดียวกัน แล้วดันเป็นปัญแนว ๆ เดียวกันซะด้วยสิ ....

  ชาย - นามสมมติของเพื่อนผมคนนี้ เขาเป็นคนดีสำหรับเพื่อน ๆ แต่อกหักบ่อยพอ ๆ รถไฟเข้าออกหัวลำโพง
  ชาย : แม่งเอ้ย ผู้หญิงน่ะเหมือนกันหมดทุกคน กูเบื่อจริง ๆ
   ผม : งั้นมึงก็หันไปเอาผู้ชายทำเมีย ไม่ก็ไปเป็นเมียเขาสิวะ
  ชาย : ช่างแดกดันนะมึง ..... มึงไม่เข้าใจหรอก คนนี้น่ะกูหวังแต่งเลยนะ
   ผม : ก็หาใหม่สิวะ ผู้หญิงมีคนเดียวรึไง
  ชาย : หามาอีก ก็ไปอีก เห็นเงินหน่อยก็ไปซะแล้ว
   ผม : ก็รู้เขาต้องการเงิน ก็หาเงินให้สิวะ เรื่องง่าย ๆ
  ชาย : หาง่ายรึไงเงินเนี่ย พูดเป็นการ์ตูนเชียวนะมึง .... กูน่ะรักเขาหมดใจ แต่ทำไมเขาทำกะกูได้วะ กูไม่ดีตรงใหน
   ผม : เข้าทางผมล่ะ ..... ให้กูพูดให้ฟังมั้ย ?
  ชาย : เออ ....  ใหนว่ามาสิ กูก็อยากฟัง !
   ผม : จริง ๆ มึงก็มีข้อเสียไม่กี่ข้อหรอก ก็แค่...
  ชาย : เห้ย !....  พูดมา อยาอ้อมค้อม ....กูน่ะลูกผู้ชายโว้ย กูยินดีรับฟัง  มันจะใจร้อนอะไรนักหนาวะ
   ผม : ก็แค่มึง.... โง่  หัวดื้อ  ใจร้อน  ปากหมา  หน้าด้าน  ขี้่บ่น  ขี้เกียจ  ขี้เหล้า  ขี้ยา(สูบบุหรี่)  ขี้..... ยกไม่ทันพูดข้อต่อไป
  ชาย : พอ ๆ ๆ ๆ ... พอแล้ว กูรู้แล้ว ไอ้ลูกผู้ชายคนมะกี้มันหายไปใหนแล้วล่ะ
   ผม : ยังไม่ทันถึงครึ่งเลย แล้วมึงจะถามทำไมวะ
  ชาย : แม่งเอ้ย ... ว่าซะกูเสียคนเลย .... กูจะรอดู ถ้ามันโดนเขาทิ้งกูจะสมน้ำหน้ามัน
   ผม : จะยังไปตอแยอะไรเขาอีก จบก็จบไปสิวะ
  ชาย : กูจบทุกทีนั่นแหละ มึงรู้มั้ยกี่คนแล้วที่แม่งกลับมานั้งร้องไห้กะกูพอโดนเขาทิ้งมา
   ผม : อืม... ก็น่าลำคาญนะนั่นน่ะ ...  แต่ว่าแต่มึงเหอะ ๆ จะทำตัวแบบที่กูเล่าให้ฟังต่อไป หรือจะแก้ตัวเองวะ
  ชาย : ไม่โว้ย ... กูเป็นแบบนี้ ใครจะอยู่กับกูก็ต้องรับกูได้สิวะ (ดูท่าทางมันจะภูมิใจกับนิสัยแย่ ๆ ของตัวเองมาก)

   หญิง : นามสมมติอีกเช่นกัน เธอเป็นเพื่อนหญิงที่ผมไม่ค่อยได้เจอหน้ากันนัก แต่มักจะได้คุยกันทาง MSN หรือ โทรศัพท์อยู่บ่อย ๆ .... หญิงเป็นสาวหน้าตาใช้ได้เลยล่ะ เธอรักนวลสงวนตัว ไม่เคยเสียความบริสุทธิ์ให้ใคร เธอเก็บพรมจรรย์ไว้เกือบ 30 ปี แต่ 1 ปีล่าสุดนี่สิครับ  เธอกลัวว่าพรมจรรย์ที่เก็บไว้มันจะเน่าหรือไงไม่ทราบ ผมเห็นไล่หนีบผู้ชายให้วุ่นไปหมด จนเกิดปัญหาต่าง ๆ นา ๆ ตามมา (และนี่คือผลลัพธ์จาก 1 ปีกับการ ยกหีบหนี....ยกหนีหีบ  ไปเกือบ 30 คน .... ยังไม่นับ One Night Stand)
   หญิง : ไอ้พวกผู้ชายเลว แกว่ามั้ย
     ผม : ไม่. . !
  หญิง : แกนั่นแหละตัวดีเลย แกก็เคยอยากได้ฉันไม่ใช่รึไง ?
    ผม : ก็ใช่ .... แต่ตอนนี้ ถ้าเธอคิดจะเอาเราล่ะก็ ... เราสู้เธอแน่
  หญิง : ทำไม เพราะฉันไม่ซิงงั้นเหรอ
   ผม : ไม่เกี่ยวหรอก ถ้าผู้ชายอยากมีอะไรกับผู้หญิงซิงเท่านั้น แล้วเราจะควักเงินเกือบหมื่นไปเที่ยวหมอนวดคุณภาพดี ๆ ทั้งที่ก็รู้ว่าเขารับแขกมาเป็นร้อยเป็นพัน เหรอ ?
 หญิง : แล้วทำไมฉันถึงเจอเรื่องแบบนี้ตลอดเลยล่ะ
   ผม : เธอรู้มั้ย ผู้ชายน่ะ ไม่ได้วัดคุณค่าผู้หญิงจากเครื่องเพศของเธอหรอกนะ
 หญิง : เหรอ ? (มันทำเสียงประชดประชัน)  แล้วดูที่ตรงใหน
   ผม : ผู้ชายเขาดูว่าเธอใช้งานเครื่องเพศยังไงมากกว่า  แล้วใช้แบบเธอเนี่ย เป็นใครก็ขยะแขยงอยู่แล้วล่ะ
 หญิง : แล้วจะให้ทำยังไง..... พวกมันเข้ามาแต่ละคนก็จ้องจะเอาฉันท่าเดียว
  ผม : ใช่มันจ้องจะเอาเธอท่าเดียว แต่เท่าที่ฟังมาเธอให้มันทุกท่าเลยไม่ใช่เหรอ
 หญิง : แล้วเมื่อใหร่ฉันจะเจอผู้ชายที่รักฉันบ้างเนี่ย
  ผม : ก็ต้องเลือกสิ .... ใหนเล่าให้ฟังได้มั้ยปกติเลือกผู้ชายยังไง
 หญิง : ฉันจะดูว่าเขาให้ความสำคัญกับฉันแค่ใหนน่ะสิ
  ผม : ดูยังไง
 หญิง : ฉันจะดูว่าใครใหนฉันได้แค่ใหนน่ะสิ
  ผม : ก็เห็นพังทุกทีนี่นา
 หญิง : ใช่... บางคนฉันไว้ใจเพราะเขาให้ฉันทุกอย่าง เงินทอง รถลา บ้านช่อง ก็ให้ฉัน แต่แล้วก็ยังทิ้งฉันไป
  ผม : เราว่าเธอวัด การให้ ผิดแล้วล่ะ
 หญิง : ทำไมล่ะ .... เข้าทางผมล่ะ
  ผม : เราว่าวัดว่าใครให้สิ่งมีค่ากับเราน่ะ มันถูกต้องแล้วล่ะ แต่ได้การให้เนี่ย ต้องดูว่าเขาให้สิ่งมีค่าของเขากับเรานะ ไม่ใช่ให้สิ่งมีค่าสำหรับเราให้กับเรา
  หญิง : หมายความว่าไง ?
  ผม : ก็อย่างเช่นว่า ถ้าเธอคบคนฐานะปานกลาง สิ่งมีค่าของพวกเขาคือเงิน เพราะเขาเงินน้อย ถ้าเขาซื้อสิ่งมีค่าให้เธอได้ แสดงว่าเขาน่าจะจริงจังกับเธอมา
  หญิง : แล้วคนรวยล่ะ .... มันเน้นเชียว .... ดูท่าจะอยากได้ผัวรวยจนตัวสั่น
  ผม : คนรวยน่ะ ถ้าเขาให้สิ่งของกับเธอมันวัดอะไรไม่ได้หรอก เพราะเขาเงินเยอะ เขาจะให้แค่ใหนก็ได้ แต่สิ่งมีค่าของคนรวย "เวลา" ถ้าคนรวย ๆ เขาให้เวลากับใครน่ะ คนนั้นคือคนสำคัญนะ
  หญิง : เออ...ฉันไม่เคยถึงเรื่องนี้เลย
    ผม : อือ.. ก็ดีแล้ว มีอะไรจะถามอีกมั้ย ?  แฟนเราเขาซื้อของกันเสร็จแล้ว เราจะกลับล่ะ
  หญิง : ไม่แล้วล่ะ ขอบใจนายมากเลย จากนี้ไปเราจะหาคนที่ให้เวลากับเรา .... มันแสดงจุดยืนแล้วว่า มันจะหาผัวรวยเท่านั้น

      ว่าแล้วขอหยิบเอาอีกหนึ่งประโยคเด็ด จาก 45 ประโยค มาใส่เข้าไปกับเรื่องคราวนี้ด้วยเลยนะครับ

      ผมอกหักครั้งที่สองในชีวิตเมื่อยู่ปี 3 มันหนักหน่อย ครั้งนี้แม้เธอไม่ใช่คนที่ถูกใจที่สุด แต่เธอเป็นคนที่ผมอยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุด ถึงกับผมคิดจะจริงจังกับเธอ แต่แล้วทุกอย่างก็ไม่เป็นอย่างที่หวัง ผมอ่อนเพลียหัวใจอย่างสุดตัว แทบจะทำอะไรไม่ได้ .... แต่ยังดีที่มีคนที่ผมแอบรัก อยู่ใกล้ ๆ และผมก็อาศัยแอบรับกำลังใจจากเธอ ผมไปเล่นในงานที่ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งจัดขึ้น ... มีคนแซวผมว่า "อกหักรึไงวะ? .... หนวด" ผมก็ซึม ๆ ไป ตัวเองก็พอทราบ แต่ท่านก็บังเอิญทักได้ทิ่มแทงจริง ๆ "ครับพี่ ผมอกหัก ... ทั้งที่คิดว่าผมชีวิตผมไม่ต้องการอกหักอีกแล้ว" ก็ต้องยืดอกยอมรับล่ะครับ ก็มันเป็นความจริง "เฮ้อ...คิดอะไรมาก หาใหม่ ..!" พูดง่ายเชียวครับ แต่ก็ไม่เห็นจะมีวิธีใหนนี่นามันก็จริงนั่นแหละ "ผมเองก็พยายามทำทุกอย่างแล้วนะครับ แต่ก็ไปกันไม่ได้เลยต้องแยกกันล่ะครับ ..... เซ็งเลย เสียเวลาไปอีก 1 ราย" แล้วคุณอา ก็พูดสอนว่า  "นี่แหละคนเรา ทุกการลงทุนมันเสี่ยงทั้งนั้น แล้วการลงทุนในชีวิตคนเราเนี่ยไม่ว่าจะเป็น รอยยิ้ม เกียรติ  หัวใจ  กำไร  ความรัก  ของพวกนี้ต้องมีการลงทุนทั้งนั้น มันจะแปลกหน่อยก็ตรงที่คนเรา เวลาขาดทุนในการทำธุรกิจเราโทษตัวเอง แต่เวลาขาดทุนเรื่อง หัวใจ กับเรื่องความรักเนี่ย ดันไปโทษคู่ค้า" ...... ทุกคนเงียบไปชั่วขณะ เพราะเรื่องความรักล่ะก็ ทุกคนต้องฟังคุณอา