ไม่อ้วน ไม่ผอม แต่ขอแบบเฟิร์ม ๆ

   เรื่องนี้อาจไม่สนุก สวยงาม นักหรอก แต่ผมจะไม่พูดถึงก็คงไม่ได้ หนึ่งสัปดาห์ผ่านมาแล้วที่แถวบ้านผมเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น ที่บ้านหลังนี้พ่อบ้านผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวเพิ่งจากไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อไม่นานมานี้ ปลายเดือนนี้ก็ครบกำหนด 100 วันแล้ว  สองแม่ลูก วัยสามสิบปลาย กับสิบสี่สิบห้า ก็กำลังอยู่ในช่วงทำใจ แต่แล้วเหตุร้ายที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นสงกรานต์ที่ผ่านมา เธอออกไปรับแม่กลับบ้านช่วงกลางดึกเหมือนทุกคืน แต่ขากลับวันนั้นทั้งสองโดน ข่มขืน(จะให้ถูกต้องเรียกรุมโทรมสินะ) คนเป็นแม่ โดนฆ่า ลูกสาวรอดอาการสาหัส ผมเพิ่งไปเยี่ยมเธอมามะวานนี้ ผมว่าอย่างน้อย สวรรค์ก็ยังไม่ใจร้ายกับเธอเกินไป เพราะเธอ เสียสติ ไปแล้วครับ ถ้าเธอจำได้มันคงแย่มาก ไม่รุ้ว่าจิตส่วนลึกเธอยังทำงานหรือเปล่า แต่ถ้ามันยังทำงานอยู่ มันคงโหยหาความตาย มากกว่าลมหายใจในตอนนี้

   ผมมาดูทีวีข่าวเมือกลางวันก็มีเหตุข่มขืนบนรถทัวร์สายทางอีสานสายหนึ่ง  และเมื่อครู่นี้ ผู้ประกาศหญิง ได้ประกาศรายชื่อละครและรายการที่จะฉายต่อไป แต่ที่มันสะดุดหูผมก็เพราะ เธอประกาศรายชื่อละครเรื่องหนึ่งพร้อมพูดถึง ตัวละครชายวันนี้จะเมาและข่มขืนนางเอก ! 

   นั้นละครหลังข่าวนะครับ เด็ก ๆ ยังนั้งดุอยู่กับพ่อแม่นะครับ ผมย้อนไปนึกถึงละครทุกเรื่อง ก็จะเห็นว่าเรื่องข่มขืนจะมีแซกอยู่ในทุกเรื่องเลยก็ว่าได้ .... หรือการข่มขืนได้รับการยอมรับในวงกว้างซะแล้ว และเมื่อไม่นานมานี้ หลายท่านคงได้ยินข่าว อดีตนักการเมืองหญิง บางคนออกมา กระวีกระวาด เรื่องที่ละครเรื่องหนึ่งด่ากันว่า "หน้าตัวเมีย"  แต่เรื่องข่มขืนล่ะครับ ทำไมเธอมองข้ามมันไปได้ง่ายดายขนาดนั้น

   มาดูกฏหมาย หรือ ผลที่คนก่อเหตุได้รับ ผมว่ามันเบามากเลย กฏหมายก็เบาก็ไม่ได้ว่าอะไรไว้มาก  การบังคับใช้ก็ดูจะไม่จริงจังอะไร  ดู ๆ ไปแล้ว ถ้าผู้ชายไทยไม่ข่มขืน ก็ดูเหมือนจะเป็นการไม่ตอบสนองนโยบายของภาครัฐนะครับ