ไม่อ้วน ไม่ผอม แต่ขอแบบเฟิร์ม ๆ

    ผ่านมาแล้วกับวันเหงา ๆ อีกหนึ่งสัปดาห์ ยังดีหน่อยที่วันพฤหัสที่ผ่านมายังเป็นวันนัดพบของ กลุ่มงานของผม พวกเราก็กินข้าว  เหล้า  กับแกล้ม  กันตามเคย และก็เหมือนทุกครั้ง เปี้ยก เจ้าของฉายา "วัตถุเมาไว" ก็ไม่ทำเสียชื่อมันเลย คนอื่นยังนิ่ง มันกลับเมาปลิ้น อ้อแอ้อยู่คนเดียว  และทุกครั้งอีกเช่นกัน ถ้าเปี้ยกเมา เปี้ยกจะมีองค์ลงประทับ ทุกคนลงความเห็นกันว่าน่าจะเป็น วิญญาณ อลิสโตเติ้ล(นักปรัชญา)  แล้วก็ทำให้วงของเราได้ขำไปกับเรื่องเครียด ๆ ของมัน

   เปี้ยก : "เห้ย !.... พวกมึง ..... พวกมึงว่า  เศรษฐกิจพอเพียง  เนี่ยเป็นไงวะ"  เวรแล้วไง ทำไมชวนพูดเรื่องแบบนี้วะ
   โอบ : "ก็ดีน่ะสิ ถามได้  กูก็ชอบ  แล้วก็ทำตามอยู่ด้วย"
   เปี๊ยก : "ถุ๊ย..... ไอ้การแดกเหล้าของพวกเราเนี่ย ก็พอเพียง งั้นเหรอ ไอ้โอบ"
   โอบ : "เออ.... สิวะ   ก็กูแดกเหล้ามื้อนี้เสร็จ ตังค์กูก็เหลือ  เงินกูก็ยังเพียงพอ สำหรับใช้จ่าย  กูก็ว่ามันเพียงพอสิวะ  ก็ลองแดกแล้วถังแตกสิ กูก็ว่ามันไม่พอเพียง  เพราะมันทำให้ก็ไม่เพียงพอ"
   เปี๊ยก : "แต่กูไม่ชอบ เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ที่พวกทางราชการนำเสนอเลยว่ะ" 
   กร : "อ้าว !..... จะได้ติดคุกหัวโตกันทั้งหมดก็คราวนี้ล่ะ เลิกพูดเรื่องนี้กันได้แล้ว"
   เปี้ยก : "พี่กร.... ผมไม่ได้ไปหมิ่น พ่อหลวงนะพี่  ผมน่ะรัก เคารพพระองค์ท่านที่สุด  แต่ผมกำลังพูดถึงพวก ทางการที่มันกำลัง ประชาสัมพันธุ์ เศรษฐกิจพอเพียง  ของพ่อหลวงของเราให้กลายเป็น ทฤษฏีตำข้าวสารกรอกหม้อ  น่ะสิพี่"  เออ... แหะ ... ดูจะจริงอย่างมันพูด
   ผมเอง : "งั้นมึงพูดมาเลยไอ้ เปี้ยก อะไรทำให้มันคิดอย่างนั้น"
   เปี้ยก : "ก็พี่ดูสิ มะเดือนก่อนผมยืมหนังสือ เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ที่ชั้นหนังสือของพี่ไปอ่านไงพี่(มันหยิบไปตอนเมาแน่เลย ผมเองก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่ามันเอาไป ยังมีหน้ามาว่ายืมอีก)  ผมก็เพิ่งรู้ว่า ทฤษฏีเศรษฐกิจพอเพียง น่ะจริง ๆ เป็น ทฤษฏีการพัฒนาแบบลดความเสี่ยง นะพี่(ถ้าไม่เมามันคงพูดอะไรเป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้ไม่ได้) พระองค์สอนให้เรา รักการพัฒนา สอนให้เราน่ะ ก้าวไปสู่ฐานะที่ดีขึ้น รวยขึ้น มั่นคงขึ้น  ก้าวไปสู้สิ่งทีเราฝัน  ไปหาของหรือเป้าหมายที่เราอยากได้อยู่ตลอดเวลา แต่ต้องไปอย่างปลอยภัย และมั่นคงครับพี่"
   กร : "เออ.... ใคร ๆ ก็รู้โวัย ไอ้บ้า.... มึงน่ะอ่านคนสุดท้ายมึงรู้ตัวหรือเปล่า"
   เปี้ยก : "ก็ใช่พี่ แต่ผมมาเห็นโฆษณาที่พวกทางการออกมาทุกวันนี้สิครับพี่  ดูแล้วยังไงมันก็ไม่ใช่แบบที่พ่อหลวงสอนเลย  มันดูแล้วเหมือนจะชักจูงให้เราไม่อยาก  ไม่ผัน  ไม่หา  ไม่ทำห่าไรเลย  แค่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวัน ๆ   สุขแบบจำยอมตามสภาพไปเรื่อย ๆ   แล้วถ้าแบบนี้ ประเทศจะไม่พินาจกันหรือพี่ !"
  

    ทุกคนอึ้งไปกับ การองค์ลง ครั้งนี้ของเปี้ยก แต่มันก็ทำให้ผมเริ่มคิดตามมัน  ผมเองอ่านหนังสือที่พ่อหลวงได้สอนเรื่อง ทฤษฏีเศรษฐกิจพอเพียง  มาพอควร แต่ผมไม่ค่อยอ่านที่คนอื่นเอามาเขียนต่อมากนัก ผมเองก็ยึดหลักของพระองค์ท่านในการพัฒนาธุรกิจของผม ซึ่งก็ได้ผล แต่ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องพี่ เปี้ยกพูดเลย  สองสามวันมานี้ ผมจึงเริ่มเปิดทีวีดู เห็นโฆษณา และรายต่าง ๆ ที่ทางการจัดทำขึ้นไปหลายอัน   แล้วผมก็เห็นในสิ่งที่เปี้ยกพูดจริง ๆ ............. เห้อ !............... เห็นแล้วก็......