ไม่อ้วน ไม่ผอม แต่ขอแบบเฟิร์ม ๆ

 มีคนเมลล์มาบอกให้ผมเอาส่งเรื่องนี้ให้ ..... ดูท่าจะเอาไปเขียนนิยายกันมั้ง  ให้หลายคนบอกอยากอ่านอีก เลยเอาขึ้นมาอีกครั้ง ขอบคุณทุกคนที่ติดตาม  เริ่มเลยแล้วกัน

 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เพราะเรื่องของคุณ นาฬิกาทราย ที่ทำให้ผมนั้งอมยิ้มอยู่ได้เป็นวัน ๆ แล้วหวนคิดไปถึงเรื่องราวแบบ "แฟนฉัน" ของผม ผมมั่นใจว่าทุกคนต้องเคยมีคนที่เราแอบชอบในตอนที่เราเป็นเด็ก ผมเองก็มีครับ เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ น่ารัก(อย่างน้อยก็สำหรับผม) อารมณ์ดี พูดเก่ง แต่ผมไม่กล้าเข้าใกล้เธอมากหรอก เพราะกลัวเพื่อนล้อ ผมมันหัวใจไวไฟนี่ครับทำไงได้ ดันไปแอบชอบเขาตั้งแต่ ป.2 ยัน ป.6

แต่ก่อนเรียนจบป. 6 ได้ไม่กี่เดือน เรื่องนี้ช็อคเพื่อนผมคนนี้มาก(ผมเองก็ช็อคไปด้วย) คือ อาจารย์เรียกเธอไปคุยด้วย ครูบอกว่าพ่อแม่เธอไม่ใช่พ่อแม่ที่แท้จริง และตอนนั้นแม่ของเธอกำลังตั้งท้อง และครูบอกว่าถ้าไม่มีข้อมูลเรื่องพ่อแม่ ตอนเช้าเรียน ม.ต้น อาจมีปัญหาได้...... . . . . . เธอดูนิ้ง ๆ เงียบ ดูซึม ๆ ไปตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งจบ เราไม่ได้พบกันอีกเลย จนกระทั่งผมได้ไปดูงานการสอนที่โรงเรียนทีผมเคยเรียน ผมได้เป็นครูสอนน้องชายของเธอ น้องชายเธอบอกว่า เธอย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดแล้ว และไม่รู้อะไรไปมากกว่านี้

และอีกครั้งเมื่อตอนเรียนในระดับอุดมศึกษา ช่วงหลัง ม.ตน ผมค่อนข้างเกเรเรื่องผู้หญิง และเคยไปสร้างปัญหาเรื่องผู้หญิงไว้หนักพอควร จนต้องทิ้งเวลา 1 ปี เปลียนจากการเรียนในสาย ปวส. ไปเรียนปริญญาตรี 4 ปีแทน โดยแบกทัณฐ์บนติดหลังไปด้วย พ่อผมสั่งห้ามยุ่งเกี่ยฟวกับเรื่องผู้หญิง หรือห้ามมีแฟนตลาดเวลาที่เรียน ถ้ามีปัญหาแม้เพียงเล็กน้อย ท่านจะเลิกส่งเรียนทันที แน่ล่ะครับผมต้องทำตาม พ่อผมคำใหนคำนั้น ผมกับพ่อเราสนิทกันและรู้ใจกันดี หนึ่งปีผ่านไป แอบทำผิดไม่ให้ใครรู้อยู่ดีนั้นแหละ แต่มันก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่พอปี 2 ผมมีรุ่นน้อง ผมมองเธอตั้งแต่วันแรก(จนวันนี้) เธอดูร่าเริง น่ารัก และฉลาด(อย่างน้อยก็สำหรับผม) แต่... ! ทัณฐ์บนที่ต้องแบกไว้นี่สิครับ

ผมตัดสินใจ ว่าจะจีบเธอ แต่ก็แค่นั้นเอง เพราะผลการตัดสินใจของผมคงไม่เห็นผลในทันทีเป็นแน่ ผมเริ่มหางาน หาวิธีสร้างรายได้ให้ตัวเอง ทำไมน่ะเหรอ ? เพราะถ้าผมจีบเธอผมต้องรับบทลงโทษจากพ่อ แน่นอนผมยินดีรับ หนึ่งปีผ่านไป ผมอยู่ปี 3 ผมแทบไม่ได้สร้างรายได้มากพอจะส่งตัวเองเรียน ผมก็ได้แต่ดูใคร ๆ มาจีบเธอ จนกระทั่งปี 4 ผมมีรายมากขึ้น แต่ !... คุณแม่ป่วย เงินก็ต้องส่งกลับ ผมปรึกษากับพ่อ ว่าผมส่งเงินกลับให้บ้างแล้วในตอนนี้ ปลดทัณฐ์บนผมได้มั้ย ..... คำตอบคือ ไม่ ! เพราะท่านกลัวว่าผมจะเจอปํญหานั้นอีก แต่ตอนนี้ท่านบอกว่า อย่าเรียกว่าห้ามเลย พ่อบอกว่าถือว่าพ่อขอร้องแล้วกัน ถ้าเกิดเรื่องอีกตอนนี้แม่ที่ป่วยอยู่คงแย่

ซึมไปเลยคร้บ ปัญหาเร้าเข้ามาทั้งเรียน งาน เงิน ปี 4 ทั้งเทอมแรก ผมคุยกับเธอ 1 ครั้ง จนกระทั่งก่อนที่ผมจะเรียนจบ เธอเข้ามาคุยกับผม มันทำให้หัวใจผมพองโต จนแทบมาอยู่นอกอก ผมมีนัดดูหนังกับเธอ วันที่ผมนัดเธอผมเหลือเงินติดมือเพียงเล็กน้อย เช้าวันที่นัดกับเธอผมต้องส่งงานลูกค้าเพื่อให้ได้เงินมาใช้ ผมรับเงินด้วยหัวใจพองโต นั้งรถข้ามจังหวัดรีบมาหาตามนัด แต่แล้ว !....... ผมมาสายในนัดครั้งแรก เธอโกรธผม แต่ผมก็ไม่รุ้จะอธิบายยังไง ผมได้แต่นิ่งและปล่อยไปดีกว่า เพราะผมเองรอดมาเห็นหน้าเธอวันนี้ก็ Ok แล้ว ถ้าจะบอกรถคันที่ผมขึ้นเกิดอุบัติเหตุ จนต้องหาทางเปลี่ยนรถมาหาเธอ ก็คงจะเท่านั้น หลังเหตุการนั้น อะไรต่อมิอะไรก็รุมเร้า ซะจนผมลืมบอกเธอว่า ผมแอบรักเธอมาตั้งแต่วันแรกแล้ว

....... แต่จะบอกวันนี้ก็คงไม่ทันแล้ว   มาถึงวันนี้ผมแค่อยากจะขอบคุณเธอว่า  ขอบคุณโชคชะตา ที่พาเธอมาให้ผมรัก จนทำใหผมกลายเป็นคนที่มีความพยายาม ทำทุกทางเพื่อให้เข้าถึงเธอ ผมยอมโดดสอบ เพื่อไปอบรมเรื่องการทำธุรกิจ บางครั้งก็เพื่อไปฟังงานสัมนาดี ๆ ที่น่าสนใจ ที่ผมทำก็เพื่อเธอ ผมไม่ทำตัวไร้สาระไปวัน ๆ ก็เพราะเธอ ความรู้ที่นอกเหนือตำราที่ผมใช้ทำมาหากินจนมีฐานะขึ้นมาได้จนวันนี้ ถึงผมจะเรียนรู้มาเอง แต่เธอต่างหากที่เป็นคนหยิบยื่นความกระตืนรือร้น ที่จะเรียนรู้ให้ผม

ขอบคุณจริง ๆ ...... พี่รัก....นะ

ขอบคุณครับ ....

edit @ 27 Nov 2007 10:00:16 by หุ่นดีกันเถอะ